Menu
Cultuur / Wonen in Turkije

De Turkse tradities en gewoontes tijdens en na de bevalling

De Turkse tradities en gewoontes tijdens en na de bevalling

Over de hele wereld zijn er verschillende tradities en gewoontes tijdens en na de bevalling. Zo heeft Turkije die natuurlijk ook. Ik ben eens in de Turkse tradities en gewoontes gedoken en samen met mijn eigen ervaringen, denk ik dat ik daar wel wat leuks over kan vertellen. Uiteraard, neem dit artikel met een korreltje zout, want iedereen doet het uiteindelijk op zijn eigen manier. Traditie of niet. Het is misschien wel leuk om te zien of er veel verschil zit met de Nederlandse tradities en gewoontes.

Bevallen in het ziekenhuis

Waar je in Nederland vaak ook een keuze hebt om thuis te bevallen, is dit in Turkije anders. Over het algemeen bevalt iedereen in het ziekenhuis. Vroeger bevielen Turkse vrouwen trouwens wel vaak thuis, zoals mijn schoonmoeder. Dan kwam er iemand vanuit het dorp helpen. De Turkse tradities zijn dus (uiteraard) wel met de jaren veranderd.

Vrijwillige keizersnede

In Nederland is een natuurlijke bevalling de norm. Alleen uit nood krijg je een keizersnede. In Turkije werkt dit wel een beetje anders. Hier kun je namelijk vaak kiezen uit een normale bevalling of een keizersnede. Wist je dat in Turkije de helft van alle bevallingen eindigt in een keizersnede? De overheid probeert hier overigens wel iets aan te doen hoor, wat ook wel effect heeft in de publieke ziekenhuizen. Daarentegen zie je juist het aantal keizersneden in privéziekenhuizen toenemen. Vrouwen kiezen dus heel bewust voor een keizersnede, en waarom? Ik denk niet dat er één reden is om op te noemen, het zal een combinatie zijn van verschillende dingen. Ik heb het wel eens gevraagd bij mijn schoonzussen. Daar kwam dan toch vaak naar boven dat ze bang zijn voor de pijn, zich schamen of denken dat ze het niet kunnen. Tel daarboven op dat er genoeg gynaecologen zijn, die een keizersnede juist aanmoedigen. Dit omdat ze daar vaak juist meer geld voor vangen. Dan moet je als Turkse vrouw, wel heel zeker in je schoenen staan, om daar tegen in te gaan.

Geen kraamzorg

Er bestaat in Turkije niet zoiets als kraamzorg. Deze taak wordt overgenomen door familie. Heel veel familie. Ik heb er deels bij mezelf ervaring mee, omdat een week voor de bevalling mijn schoonfamilie ineens op de stoep stond. Ik moest rusten, zij zouden alles wel eventjes regelen. Deels heb ik het meegemaakt in het ziekenhuis, bij een vrouw in de kamer naast mij. Zij zou een keizersnede krijgen en haar hele kamer stond van te voren al vol met familie, als support. Ook na de keizersnede kwam de een na de ander alweer binnenlopen. En die vrouw? Die werd inmiddels helemaal opgelapt. Haren netjes, mooie jurk aan etc. Het geboorte van een kind is één groot feest.

Geen man bij de bevalling

In Nederland toch bijna vanzelfsprekend, maar in Turkije nog niet. Wel heb ik het idee dat het ook hier steeds meer normaliseert hoor, maar ik hoor toch nog genoeg verhalen om mij heen waar de man niet bij de bevalling was.

Geen huid-op-huidcontact

Dit wist ik niet, en ben ik pas gaan opzoeken na mijn eigen bevalling. Ik had ook amper tot geen huid-op-huidcontact met Aslan, na zijn geboorte. Veel Turkse vrouwen willen dit dus niet. Zij willen liever dat de baby schoon en rein is, voordat ze hem/haar bij zich willen. Of dat nu nog steeds is, geen idee. Maar het verklaart misschien wel, waarom ze Aslan zo ontiegelijk snel bij mij weghaalde. Dit was overigens ook zo bij vriendinnen die hier bevallen zijn.

De 40 dagen na de bevalling

De eerste 40 dagen na de bevalling is in de Turkse cultuur heel belangrijk. Dit is trouwens in heel veel culturen zo. Het zogenaamde vierde trimester. De norm is om minimaal 40 dagen rust te nemen, bizar lang hé? Officieel komen vrouwen hier in Turkije bijvoorbeeld dus de eerste 40 dagen niet buiten. Liggen ze vaak met de pasgeboren baby in bed, om de band tussen moeder en kind zo goed mogelijk te laten verlopen. Dit heeft uiteraard dan ook een positief effect op de borstvoeding. Deze 40 dagen komen trouwens niet alleen voort uit de cultuur, maar ook vanuit de islam. Vrouwen mogen bijvoorbeeld officieel veertig dagen lang niet bidden en niet vrijen. Zij zijn namelijk onrein. De veertig dagen worden afgesloten met een ritueel bad.

Borstvoeding geven

Borstvoeding is echt de norm in Turkije. Je krijgt van te voren echt geen keuze tussen de borst of fles. Sterker nog, ik ken iemand die zelfs een verklaring moest tekenen in het ziekenhuis, omdat zij geen borstvoeding wilde geven. Op zich vind ik het wel positief dat ze het zo stimuleren. Toch heeft het ook een negatieve kant, en dat is dat het je als kersverse moeder heel onzeker maakt. Bij Aslan lukte borstvoeding totaal niet, hij heeft nooit willen aan happen. Na weken proberen, heb ik toch de overstap gemaakt naar flesvoeding en dat werd mij niet helemaal in dank afgenomen door de dokters.

Warm aankleden

De (pasgeboren) baby wordt vaak enorm warm aangekleed, ook wordt de kamer verwarmd. Toen ik met Aslan voor het eerst bij de kinderarts kwam, drie dagen na de geboorte, kregen wij ook helemaal uitleg dat dit gevaarlijk is. Gelukkig wist ik dit al, maar ik vind het wel goed dat er meer aandacht aan gegeven wordt!

Ken jij nog meer Turkse tradities?

No Comments

    Leave a Reply